19 april 2020

daggedachte 19 april 2020

Geschreven door willem

De uitnodiging

Het interesseert me niet wat je doet voor de kost. Ik wil weten waar je naar verlangt en of je durft te dromen dat het verlangen van je hart vervuld wordt.

Het interesseert me niet hoe oud je bent. Ik wil weten of je het risico durft te nemen jezelf voor gek te zetten voor liefde, voor je dromen, voor het avontuur van in leven zijn.

Het interesseert me niet ‘welke planeten er om je maan heen staan’. Ik wil weten of je de essentie van je eigen verdriet hebt aangeraakt, of je open bent gegaan door de teleurstellingen van het leven of dat je ineengeschrompeld en gesloten bent geraakt uit angst voor meer pijn.

Ik wil weten of je bij de pijn kunt blijven, die van mij of van jou, zonder die te verbergen, of te verbloemen of op te lossen.

Ik wil weten of je met vreugde kunt zijn, die van mij of van jou, of je wild kunt dansen en je door extase kunt laten meevoeren tot in de toppen van je vingers en je tenen, zonder te waarschuwen dat we voorzichtig moeten zijn of realistisch, of dat we rekening moeten houden met de beperkingen van het mens-zijn.

Het interesseert me niet of het verhaal dat je vertelt waar is. Ik wil weten of je een ander teleur kunt stellen en trouw kunt blijven aan jezelf; of je aantijgingen van verraad kunt verdragen zonder je eigen ziel te verraden. Ik wil weten of je ontrouw kunt zijn, indien nodig en daardoor vertrouwenswaardig.

Ik wil weten of je schoonheid kunt zien, zelfs als niet elke dag mooi is, en of je vandaaruit kunt leven.

Ik wil weten of je met mislukkingen kunt leven, van jou of van mij, en toch aan de rand van het meer kunt staan en tegen het zilver van de volle maan kunt schreeuwen: ‘Jaaaa!’

Het interesseert me niet te weten waar je woont of hoeveel geld je hebt. Ik wil weten of je kunt opstaan na een nacht van verdriet en wanhoop, vermoeid en gekwetst tot op het bot, en kunt doen wat gedaan moet worden om de kinderen te eten te geven.

Het interesseert me niet wie je kent of hoe je tot hier bent gekomen. Ik wil weten of je met mij midden in het vuur kunt staan zonder daarvoor terug te schrikken.

Het interesseert me niet wáár, wat of met wie je hebt gestudeerd. Ik wil weten wat jou staande houdt, van binnenuit, wanneer al het andere wegvalt.

Ik wil weten of je alleen kunt zijn met jezelf, of je tijdens eenzame momenten echt van je eigen gezelschap geniet.

 

Uit: De reis naar het binnenste van de ziel, Oriah Mountain Dreamer, 1954

Foto:  Varun Gaba op Unsplash

 

 

Er zijn 2 reacties op “daggedachte 19 april 2020”

  1. Ans de Lange-Kragt schreef:

    Goedemorgen, mooie gedachte!!!Ik vind het in deze tijd, waarin ik al mijn contacten moet missen én ook de leuke dingen bv het theater , steeds moeilijker worden om zó alleen te zijn.Ik heb niets klagen, een heerlijk huis, een mooie tuin, maar toch……!Genieten van mijn eigen gezelschap wordt ook steeds moeilijker!!!Ik ben een beetje op mijzelf uitgekeken.Mijn zoon,die ik al die tijd niet heb gezien, omdat hij een zg vitaal beroep heeft en ver weg woont, heeft aangekondigd, dat hij volgende week zaterdag even langs wil komen.Daar verheug ik mij zéér op!!!Uiteraard blijft hij op afstand!!!!Géén knuffel!!!Ik ben wel erg blij met jullie “gedachtes”!!!!Vriendelijke groet, Ans de Lange-Kragt

    • willem schreef:

      Beste mevrouw Ans de Lange,
      Uwe reactie staat nu op de website. ik stuur hem ook door naar de predikanten.

      Hartelijke groet,
      Willem Stoppelenburg

Plaats een reactie





Gerelateerd