29 mei 2020

daggedachte 29 mei 2020

Geschreven door willem

Onlinediensten

 

 

Morgen gaan we weer een online viering opnemen. Velen zijn er blij mee dat ze de diensten (zowel landelijk als plaatselijk) via het scherm kunnen volgen. Sommigen zouden het graag zo houden. Het heeft ontegenzeggelijk grote voordelen. Je kunt de diensten meemaken als je te ver van de kerk woont of niet meer in staat bent om te komen.
Het is makkelijk om te kunnen kijken wanneer het je schikt en om misschien wel door te spoelen bij vals gezongen noten of een langdradig verhaal. Hoewel langdradig? Onlinediensten duren zo’n 30 minuten, dat is de helft van een normale dienst.
Zelf vind ik de onlinevieringen een noodzakelijk kwaad. Ik vind het naar om in een camera te turen en geen respons te krijgen, ik mis het samenzijn en de beleving van de rituelen, de geur van de kaarsen, de mogelijkheid om deel te nemen en de koffie na de dienst.
Kortom, zelf ik kan niet wachten tot we weer fysiek in één ruimte samen kunnen zijn.

Maar misschien is het toch mogelijk om bijvoorbeeld eens per maand een online viering aan te bieden? Ik ben benieuwd naar uw reactie.

Sigrid

Er is één reactie op “daggedachte 29 mei 2020”

  1. Joke Kappner schreef:

    Soms heeft die ellendige coronacrisis een positief neveneffect. Fijn, die aandacht voor mensen die plaatselijke kerkdiensten niet (meer) kunnen meemaken. Prima, dat er over alternatieven wordt nagedacht. Ook heel mooi dat er vormen worden ontwikkeld, die in de plaatselijke kerk niet zo goed mogelijk zijn, zoals de prachtige zonsopkomst waarmee de paasdienst van Naarden-Bussum begon.
    Ondanks dat alles kijk ik er ook naar uit, dat we elkaar weer kunnen ontmoeten. Want voor mij weegt het gemis aan menselijk contact niet op tegen alle winst. Maar eenmaal per maand een plaatselijke dienst ook via youtube aanbieden, lijkt me een grote winst voor wie fysiek niet naar de kerk kan komen. Goed idee, Sigrid!

Plaats een reactie





Gerelateerd